Czy wiesz jak ważną rolę odgrywają pszczoły w życiu człowieka?
Miód jest prawdziwym darem natury dla człowieka. Znany i doceniany już w dziejach starożytnych, do dziś zachwyca swoimi właściwościami leczniczymi i smakowymi.
Egipcjanie kultywowali kuracje miodem, a swoją urodę Kleopatra zawdzięczała kąpielom w mleku i maseczkom właśnie z miodu. Hipokrates z kolei, jak i Galen, zalecali spożywanie miodu jako środka leczniczego.
Dziś coraz częściej powracamy do naturalnych sposobów leczenia. Poznajmy zatem dziedzinę lecznictwa – apiterapię, proponującą wykorzystanie cudownego skarbu natury, jakim jest miód.
Jak powstaje miód naturalny?
Miód jest naturalnie słodką substancją, którą wytwarzają pszczoły z nektaru kwiatów lub spadzi. Te substancje kwiatowe mieszają się z wydzieliną gruczołów ślinowych i trafiają do wola pszczoły. Właśnie tam substancja wzbogaca się o kolejne enzymy i kwasy organiczne, i tym samym dochodzi do wstępnego etapu przemiany substancji kwiatowych w miód.
Kolejnym krokiem jest powierzenie pszczołom ulowym wstępnie przerobionego surowca. Tu miejsce ma zagęszczenie (odparowanie wody i rozkład cukrów złożonych na cukry proste) i złożenie go do komórek plastrów, które pszczoły budują samodzielnie z wosku pszczelego.
Po około 5 dniach miód pozbywa się wystarczającej ilości wodnych substancji poprzez przenoszenie go z komórki do komórki. Wtedy zostaje po raz ostatni umieszczony w komórce plastra i zasklepiony woskiem (zabezpiecza to miód przez zepsuciem).
Rodzaje miodu
Podstawowym podziałem miodu jest rozróżnienie na surowiec, z którego powstał miód:
- nektarowy (kwiatowy)
- spadziowy (ciekawostka: dostarczają go owady ssące soki żywych roślin iglastych, bądź liściastych)
- mieszany (nektarowo-spadziowy)
Innym podziałem jest podział miodu ze względu na pochodzenie surowca, m.in.:
- wielokwiatowy
- rzepakowy
- gryczany
- lipowy
- akacjowy
- wrzosowy
W ramach tego drugiego podziału, miody te można rozróżnić na przeróżne ich kolory, zapachy oraz smaki.
Miód może posiadać konsystencję gęstego płynu – patoka. Z czasem poddawany jest procesowi naturalnej krystalizacji i przybiera postać stałej substancji (krupiec). Przechowywany w odpowiednich warunkach może być nawet do roku.
Lecznicze właściwości miodu
Miód ma nieocenione właściwości prozdrowotne. Pomaga zarówno w chorobach wewnętrznych, jak i stosuje się go w leczeniu zewnętrznym. Aktywując reakcje biochemiczne, miód wiąże toksyny w organizmie. Dzieje się tak dzięki enzymom, które nadają tej naturalnej substancji reakcje biochemiczne. Ma także zastosowanie w terapiach stanów patologicznych układów: krążenia, oddechowego, pokarmowego oraz moczowego. Wykazuje działanie bakteriobójcze, działa wzmacniająco na organizm, a dla serca jest prawdziwym źródłem odżywczym. W przeziębieniach działa rozgrzewająco, łagodzi kaszel i działa wykrztuśnie.
Miód znalazł swoje zastosowanie w kosmetyce leczniczej. Działa odkażająco i oczyszczająco na skórę. Łagodzi podrażnienia, a także wzmaga przepływ krwi w tkance skórnej.
Kilka porad..
- Przechowuj miód w suchym i ciemnym miejscu najlepiej w temperaturze od 0 do 10 stopni.
- Przechowuj miód w szklanych lub kamionkowych naczyniach (ze względu na zawarte kwasy organiczne, miód łatwo ulega reakcji, choćby z metalami).
- Zastępuj cukier naturalnym miodem.
- Pamiętaj , że w temperaturze powyżej 40 stopni, miód traci swoje właściwości.
- Sprawdzaj etykiety miodów – kupuj tylko naturalne miody z polskich pasiek (miody z innej strefy klimatycznej mogą uczulać).
- Zrób test, czy miód, który kupiłeś, jest naturalny.
M. Leja
Źródło:
Czasopismo Ekologiczne „Zdrowie i Apiterapia”
Bioslone.pl
Zostaw komentarz